Σπάει η ομηρία της Λαυρεωτικής

Άρης Χατζηγεωργίου

Νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών θα αναγνωρίζει την ιδιοκτησία οικοπέδων και σπιτιών που χτίστηκαν μέσα σε πρώην δασικές περιοχές και εκτάσεις που διεκδικεί το Δημόσιο ● Η διάταξη αφορά τις περιοχές εντός Σχεδίων Πόλης, αλλά η κυβέρνηση υπόσχεται ρυθμίσεις και για τις εκτός Σχεδίου ● Ενδεχομένως θα ωφεληθούν και καταπατητές ● Στην περιοχή θα επενδύσει και η Microsoft.

Mοντέλο παράκαμψης των διαδικασιών που ακολουθούσαν έως τώρα οι Διευθύνσεις Δασών και δικαίωσης ιδιοκτητών που έκτιζαν μέσα σε πρώην δασικές περιοχές και εκτάσεις του Δημοσίου επιχειρεί το υπουργείο Οικονομικών με διάταξη στο νομοσχέδιο για την απογραφή του 2021.

Πρόκειται για το άρθρο 39 του νομοσχεδίου το οποίο επιδιώκει τη λύση σε ένα πρόβλημα που γεννήθηκε στο Λαύριο πριν από 150 χρόνια, όταν μεταξύ των ετών 1868 και 1878 εκδόθηκαν τέσσερις αποφάσεις (Εφετείο Αθηνών, Εφετείο Ναυπλίου και Αρειος Πάγος) σχετικά με τις εκτάσεις που τότε εκμεταλλευόταν για την εξόρυξη μεταλλευμάτων ο Ιταλός επιχειρηματίας Σερπιέρι. Με τις αποφάσεις εκείνες, χιλιάδες στρέμματα που καλύπτουν ολόκληρη την περιοχή των σημερινών Δήμων Σαρωνικού και Λαυρεωτικής χαρακτηρίστηκαν δημόσιες προκειμένου να εισπράττονται τέλη από τον Σερπιέρι.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, όπως συνέβη και σε πολλές άλλες περιοχές, ξεκίνησε η ανοικοδόμηση χωρίς το κράτος να τις οργανώνει ώστε όποιος αποκτούσε γη να μπορεί να την αξιοποιεί σύμφωνα με τον νόμο. Τα χωριά μεγάλωναν χωρίς να υπάρχει αρχικά σχέδιο πόλης, με συνεχείς επεκτάσεις που έρχονταν εκ των υστέρων να νομιμοποιήσουν καταστάσεις.

Η αυθαίρετη δόμηση έγινε κανόνας μέσα σε δασικές περιοχές, που στη συνέχεια αποχαρακτηρίζονταν με αποφάσεις που ακυρώνονταν δικαστικά. Το Δημόσιο εξέδιδε άδειες, υδροδοτούσε, ηλεκτροδοτούσε και αναγνώριζε συμβόλαια αγοραπωλησίας και στη συνέχεια ανάγκαζε τους οικιστές να μπαίνουν σε διαδικασίες νομιμοποίησης. Το αποτέλεσμα ήταν και παραμένει διπλό: Αφενός η ομηρία των νομέων που έπρεπε πάντοτε να εξασφαλίζουν διαύλους επικοινωνίας με την εξουσία για να μη χάσουν τα ακίνητά τους, αφετέρου ο εκ προοιμίου αποκλεισμός όσων δεν είχαν προσβάσεις στα ισχυρά συστήματα εξουσίας.

Μέσα στα χιλιάδες στρέμματα που καλύπτουν οι άλλοτε Δήμοι και Κοινότητες Σαρωνίδας, Αναβύσσου, Π.Φώκαιας, Αγίου Κωνσταντίνου, Καλυβίων, Κουβαρά, Κερατέας και Λαυρίου κτίσθηκαν χιλιάδες ακίνητα που αφορούσαν μόνιμη και παραθεριστική κατοικία. Η Σαρωνίδα μπήκε στο Σχέδιο Πόλης τη δεκαετία του 1950 και στην Ανάβυσσο μοιράστηκαν χιλιάδες κληροτεμάχια. Ομως, η περιοχή που κάλυπταν οι δικαστικές αποφάσεις του 19ου αιώνα οριοθετήθηκε μόλις το 1962, ενώ ο δασικός χαρακτήρας άρχισε να αποκτά βαρύτητα μετά την ένταξή του στο Σύνταγμα του 1975.

Το πρόβλημα βγήκε στην επιφάνεια με την εφαρμογή του Κτηματολογίου που ξεκίνησε στην περιοχή αυτή το 2009 και ακόμη βρίσκεται στην πρώτη ανάρτηση.

Εκεί, άρχισε να εμφανίζεται το Δημόσιο μέσω των Διευθύνσεων Δασών οι οποίες έρχονταν και κατέθεταν ενστάσεις επί των δηλώσεων που έκαναν οι νομείς των ακινήτων. Ετσι, συνέβη πολλοί να βλέπουν το Δημόσιο ως διεκδικητή του οικοπέδου ή του σπιτιού που κατείχαν εδώ και δεκαετίες. Το 2017, η τότε κυβέρνηση επιχείρησε λύση που έμεινε στη μέση αλλά, τώρα, το υπουργείο Οικονομικών δείχνει πιο αποφασισμένο. Ισως έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι εδώ θέλει να κάνει και την επένδυσή της η Microsoft…

Οι προϋποθέσεις

Στο άρθρο 39 του νομοσχεδίου, λοιπόν, το υπουργείο Οικονομικών αναγνωρίζει κύριο όχι το Δημόσιο αλλά τον νομέα σε ακίνητα «εντός των διοικητικών ορίων των δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού που περιγράφονται στις αποφάσεις 1151/1872 του Εφετείου Αθηνών, 116/1868 και 698/1876 του Εφετείου Ναυπλίου και 110/1878 του Αρείου Πάγου, η διαχείριση των οποίων ως πρώην δασικών που εντάσσονται σε σχέδιο πόλης έχει περιέλθει στο υπουργείο Οικονομικών από τη Διεύθυνση Δασών δυνάμει του ν.998/1979 και για τα οποία το Δημόσιο προβάλλει δικαιώματα βάσει του πρώην δασικού τους χαρακτήρα».

Για να αναγνωρίσει κύριο τον νομέα, βάζει προϋποθέσεις να υπάρχει νομή του ακινήτου για τουλάχιστον 40 χρόνια, ο νομέας να έχει αναγραφεί ως κύριος στους προσωρινούς κτηματολογικούς πίνακες ή στις πρώτες κτηματολογικές εγγραφές, να μην έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί σε αυτόν Πρωτόκολλο Διοικητικής Αποβολής ή Πρωτόκολλο Καθορισμού Αποζημίωσης Αυθαίρετης Χρήσης λόγω του πρώην δασικού του χαρακτήρα και να μην προβάλλονται δικαιώματα του Δημοσίου από άλλη αιτία.

Η παραπάνω διάταξη αφορά τις περιοχές εντός Σχεδίων Πόλης, αλλά η κυβέρνηση υπόσχεται ρυθμίσεις και για τις εκτός σχεδίου, όπως αναφέρει το υπουργείο Οικονομικών:

■ Παρατείνεται η εξέταση των ενστάσεων του Δημοσίου για όσα ακίνητα δεν καλύπτονται από τη διάταξη «προκειμένου να εξεταστεί το ζήτημα των διεκδικήσεων και σε επιπλέον περιοχές με τη συνεργασία και των φορέων που προβάλλουν δικαιώματα σε αυτές».

■ Συστήνεται Επιτροπή στο υπουργείο Οικονομικών με τη συμμετοχή και εκπροσώπων των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού, που θα προετοιμάσει και θα υποβάλει εντός τριών μηνών σχετικές προτάσεις προς την πολιτική ηγεσία.

Η επέκταση του μοντέλου στις εκτός σχεδίου περιοχές γεννά πάντως ανησυχία, καθώς εκεί μπορεί να έχουν επωφεληθεί και καταπατητές μέσα στις δεκαετίες της πολιτικής συναλλαγής. Ερωτήματα αιωρούνται επίσης και για την ορθότητα της οριοθέτησης που έγινε το 1962, ενώ το «πάγωμα» των ενστάσεων προφανώς παρακάμπτει τις διαδικασίες που ακολουθούνται σε όλες τις άλλες περιοχές της χώρας από το Εθνικό Κτηματολόγιο όπως και σε περιοχές όπου το Δημόσιο και εκκλησιαστικά ιδρύματα διεκδικούν την κυριότητα τεράστιων εκτάσεων όπως τα Βριλήσσια, το Περιστέρι και η Πετρούπολη στην Αττική.

πηγή: 
Σπάει η ομηρία της Λαυρεωτικής | Η Εφημερίδα των Συντακτών (efsyn.gr)

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*